Podziel się, , Google Plus, Pinterest,

Drukuj

Opublikowano w:

Sól ziemi – Sebastiao Salgado

Film Sól ziemi jest pozycją obowiązkową dla wszystkich pasjonatów fotografii, amatorów czy profesjonalistów, ale też tych którym nie jest obojętne ludzkie cierpienie. To hołd złożony przez wielkiego reżysera wielkiemu fotografowi.

Sebastiao Salgado to brazylijski fotograf, który większość swojego życia (40 lat) spędził fotografując ludzi, najczęściej w skrajnej nędzy, podczas konfliktów zbrojnych. Okrzyknięty społecznym fotoreporterem, docierał wszędzie tam gdzie działa się krzywda.

W filmie Wenders, wspaniały reżyser w umiejętny sposób usuwa się w cień, tworząc historię niezwykłego człowiek, pokazując zdjęcia głownie z komentarzem samego autora. Razem z Salgado przemierzamy świat jego oczami, słuchając jego historii. Rozrywające serce fotografie w zasadzie nie potrzebują komentarza, ale fotograf nie zabiera im pola wypowiedzi. Jest tylko przewodnikiem.

Tematy poruszane w filmie są bardzo adekwatne do naszych obecnych rozważań i kłótni nad pomocą uchodźcom. Od kiedy to zaczęliśmy dzielić ludzi na lepszych i gorszych… Kto ma decydować czy zasługujemy na pomoc czy nie, dlatego że urodziliśmy się w takiej a nie innej kulturze czy religii. To człowiek jest sola tej ziemi…

Sól ziemi (Le sel de la terre), reż. Wim Wenders

salgado_

Ten film jest idealnym pretekstem do rozmowy, do uświadomienia sobie jak okrutnymi istotami jesteśmy. I jak wiele zła czynimy sami sobie. Każdy powinien zobaczyć te zdjęcia, bo ci ludzie w różnych zakątkach świata niczym się od nas nie różnią. Na tych wozach, w tych namiotach mogą być nasi krewni, znajomi, przyjaciele, tylko inaczej się nazywają, ale to są tacy sami ludzie. Tylko ciężko spuścić parę ze swojego ego i myślenia że jest się lepszym od innych…

Historia jest opowiedziana bez zbędnego patosu, tanich chwytów. Zdjęcia wystarczą do przekazania całej masy nieszczęść na świecie. Salgado wielokrotnie podczas swoich podróży odkładał aparat i płakał po tym co zobaczył. Nie raz był w sercu ciemności i zła.

Podczas pracy nad projektem Migracje, w Rwandzie widział najwięcej śmierci. Był już wyniszczony i przesycony nieszczęściem, które fotografował. W którymś momencie sam zachorował, z jego ciała płynęła krew. Spotkał się ze znajomym lekarzem, który powiedział mu, że nie jest chory, że to ten ogrom nieszczęścia przelał się na jego ciało i on sam zaczął powoli umierać. Musiał przestać fotografować śmierć. Wtedy wrócił w rodzinne strony do Brazylii, gdzie siostry przekazały mu ziemię na której się wychował. Problem w tym, że ta ziemia była tak samo martwa jak on. Po dawnych zielonych terenach nie został nawet ślad. Żona Leila wpadła na pomysł, żeby odtworzyć ten raj i zasadzić na nowo las tropikalny i tak powstał projekt INSTITUTO TERRA  Zasadzili 2,5 miliona drzew i udało się. Teraz namawiają innych, że powinni robić to samo, sadzić i chronić nasze lasy, bo bez nich nie przeżyjemy.

Instituto Terra

Nie zgadzam z zarzutami kierowanymi pod jego adresem, między innymi przez Susan Sontag, że estetyzuje ludzkie cierpienie. A co jest więc lepsze, pokazywanie w taki sposób, że nie sposób patrzeć, czy pokazywać tak że wiesz że jest ciernienie, ale patrzysz na wizualne dzieło sztuki. Tu trzeba by sięgnąć do źródeł i dociekać, czym jest piękno, bo przecież nie o sztampowe ujęcia nam chodzi. To nie jest reklama margaryny. Dla mnie najistotniejsze w tych ujęciach jest to, że Salgado spędziła z tymi ludźmi masę czasu, poznał ich i dostrzegał to jakimi byli na prawdę. Nie chcę wchodzić na górnolotne tony i pisać o pięknie wewnętrznym, ale jest w tym całym nieszczęściu inne piękno. Bo świat i ludzie są piękni, tylko my to niszczymy, szukając nieistniejących ideałów. To jak z początkiem filmu, na którym pokazywane są zdjęcia z kopalni złota i stwierdzenie, że każdy kto choć raz miał do czynienia ze znalezionym złotem, nigdy nie przestanie szukać. To jak choroba. Zostaje na zawsze. Ciężko jest mówić o takich sprawach z jednej strony nie spłycając problemu, a z drugiej nie wpadając w patos. Więc zostawy to, zobaczcie film, zdjęcia. Myślę, że sami dojdziecie do właściwych wniosków, bo w końcu jesteśmy solą tej ziemi…

sebastiao-salgado_serra-pelada

2015-mar-26-salgado-salt-of-earth-4

Napisane przez Diana Domin

Diana Domin

Fotograf z zawodu i zamiłowania, z graficznymi umiejętnościami.

66 posts